Το πύον του Τσενάϊ

Το πύον του Τσενάϊ
Ξεκίνησε. Έχει αρχίσει ήδη να δουλεύει. Απλώνεται σιγά-σιγά στην πληγή, να την επουλώσει τάχα. Ύπουλα και κρυφά όπως πολύ καλά ξέρει το πύο να δουλεύει. Στο απύθμενο τραύμα του αλλοδαπού Οδυσσέα. Το τραύμα που οι γονείς της Μηχανιώνας εγκατέστησαν εφ όρου ζωής στη ψυχή του διαπερνώντας την με το βέλος μιάς σημαίας. Γιατί η σημαία στην παρέλαση δεν είναι σύμβολο. Στην παρέλαση η σημαία είναι βέλος. Είναι βέλος που δείχνει τον πρώτο μαθητή. Είναι βέλος που δείχνει τα 20άρια, την επιμέλεια, το ήθος και τα πνευματικά προσόντα. Που λέει "Να! Τούτον δω χειροκροτείστε!" Κι έτσι νοιώθει την ώρα αυτή ο μαθητής: Δαχτυλοδειχτούμενος! Γι αυτό και καμαρώνει! Δεν θεωρεί τον εαυτό του Άτλαντα που στους ώμους του την Ελλάδα σηκώνει. Πώς να το αισθανθεί, εξ άλλου;
Ο πατέρας του στο σπίτι με τον Ολυμπιακό ριγεί και συγκλονίζεται, για την Ελλάδα δεν φαντάζομαι συχνά να τον ακούει να καμαρώνει και να μιλάει. Και τώρα σε μια ανάπαυλα ανάμεσα στο εξωσυζυγικό του σέξ, το κόμμα του και την ομαδάρα του, θυμήθηκε και τον πατριωτισμό του. Μάζεψε και μερικούς άλλους, συνεταιρίστηκαν και με δικούς τους πόρους έφτιαξαν ένα εργοστάσιο. Έτσι, « για να το βρούν στο μέλλον τα παιδιά τους και νάχουν να πορεύονται». Την " Ελληνική Βιομηχανία Εχθροποιείας " ΑΕ
με έδρα την Νέα Μηχανιώνα. Και μύησαν τα παιδιά τους εναντίον άλλων παιδιών! Εναντίον των συμμαθητών τους! Και τα ξεσήκωσαν. Σ αυτήν ακριβώς την ηλικία, που με το κύλισμα της πρώτης κόκκινης σταγόνας ανάμεσα στα πόδια των κοριτσιών και τα πρώτα σπανά γένια στα κόκκινα μάγουλα των αγοριών, στήνονται και στεριώνουν οι πρώτες φιλίες. Οι φιλίες που θα γίνουν σύντροφοι στυλοβάτες στην υπόλοιπη ζωή τους.
Και βγήκαν κάποιοι άμοιροι μπούληδες στην τηλεόραση και μας διάβασαν (πώς να τα πούν προφορικά, αφού αυθόρμητα δεν ήταν;) πράγματα αντίθετα απ αυτά που στις εκθέσεις τους για την Ειρήνη γράφουν. Τότε που η δικιά τους κιμωλία γεμίζει τον πίνακα με περιστέρια και με ελιάς κλωνάρια! 
Ο Οδυσσέας πριν άλλοι αποφασίσουν γι αυτόν, παραιτήθηκε. Δεν το ενοούσε όμως. Μου θύμισε τις παραιτήσεις υπουργών «για λόγους ευθιξίας».Ούτε αυτοί το ενοούν. Για να πάρουν πίσω έστω και μια μερίδα της κοινής γνώμης που έχασαν ολότελα, γι αυτό το κάνουν. Ο Οδυσσέας τόκανε για να πάρει την αμοιβή του. Αφού η σημαία δεν θα εξαργυρώσει τα άριστα του, θα κερδίσει με τη μεγαλοψυχία του την εκτίμηση που του πρέπει, ίσως να σκέφτηκε.
Στο πέρασμα των χρόνων όμως κι επειδή «το άδικο το ζούμε μέσα από την κούνια μας» (απ τους πιο δυνατούς στίχους του Ελευθερίου) το πύο θα μαζεύεται στην πληγή του Τσενάϊ και θα κακοφορμεί. Το δηλητήριο θα συνυπάρχει με το αίμα του.
Κι όταν δεκαετίες αργότερα, θ αρχίσει να το αποβάλει ο οργανισμός του (μα και βέβαια σαν ξένο σώμα) οι μπούληδες χωρίς γονείς πια δίπλα τους να τους υπερασπίσουν, θα συναντήσουν μπροστά τους έναν Τσενάϊ με δηλητήριο στη γλώσσα, στο νου και στην καρδιά. Με λόγο που θα ξυραφιάζει. Με λεπίδες στους αστραγάλους (έτσι όπως τις δένουν στα πόδια των πετεινών στις κοκορομαχίες) για να τους βάζει τρικλοποδιές στον επαγγελματικό τους στίβο. Με όπλο αληθινό στο χέρι ή με όπλο το ίδιο του το μυαλό (σαν βουλευτής τότε πιθανόν, ή υπουργός) να παρασύρει πλήθη σε όποια κατεύθυνση εκείνος θέλει και εναντίον όποιων εκείνος τότε θα διαλέγει.
Γιατί η «Ελληνική Βιομηχανία Εχθροποιείας»ΑΕ θάχει πετύχει. Οι μετοχές της μέσα ή έξω από το χρηματιστήριο θάχουν αβγατίσει, αφού το μέρισμα τους θα λογίζεται όχι σε ECU, αλλά σε οχτρούς, σε χιλιάδες οχτρούς! Θα λειτουργεί έτσι τέλεια, όπως οι Μηχανιώτες γονείς το 2003 την οραματίστηκαν: ....
“ θα την έχουν βρεί τα παιδιά τους και θάχουν στο μέλλον να πορεύονται’’ !!

Αγνη Ζησίδου 
Σύρος, 24.10.03

ΣΗΜ. ....Και όλως τυχαίως, το βρήκα μπροστά μου, αυτό που το....2003 είχα γράψει. Και τούτο που σκέπτομαι τώρα είναι ...."βρε λες σήμερα μ αυτούς τους "θυελώδεις ανέμους" να τις πάρει απ τα κοντάρια τους, όλες της σημαίες του κόσμου κι εκεί ψηλά ν ανακατευτούν να ενωθούν, να γίνουν μιά τεράστια, 
και νάχουν για εικόνα τους, αυτήν της γης όπως φαίνεται από κει πάνω; Βρε λες;

Αναδημοσίευση του πολύ σπουδαίου κειμένου της φίλης μου

Αγνής Ζησίδου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Δίβρη απέκτησε το καταπληκτικό Μουσείο Πετραλιά

Η ρουφήχτρα της Πλάκας

Η ιστορία του αντιπυρηνικού κινήματος και ο ειρηνιστής γιατρός Γρηγόρης Λαμπράκης