Αναρτήσεις

Εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Ειρήνης στην Ηλεία

Εικόνα
Η Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου και η Rosa Emrich με τα πόστερ της IPPNW/ ICAN slogan Εορτασμός της Παγκόσμιας ημέρας Ειρήνης στη ν Ηλεία Η Παγκόσμια μέρα Ειρήνης φέτος στην Ελλάδα γιορτάστηκε με εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από τον ελληνικό κλάδο της IPPNW και το ΠΑΔΟΠ. Κέντρο των εκδηλώσεων ήταν η Δίβρη (Λαμπεία) μια μικρή κωμόπολη που είναι τμήμα του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας του νομού Ηλείας.  Χαρήκαμε γιατί φιλοξενήσαμε μιαν εξαιρετική Γερμανίδα φοιτήτρια την Rosa Εmrich , που ήλθε στην Ελλάδα με το πρόγραμμα των φοιτητικών ανταλλαγών  Ιατρικής της Εταιρείας μας, που φέτος ήταν πολύ πετυχημένο στη Θεσσαλονίκη χάρη στη φροντίδα του καθηγητή Αλέξη Μπένου . Ας σημειωθεί ότι ο Έλληνας φοιτητής  Χρήστος Γιανναράς παρακολούθησε αντίστοιχα στο Βερολίνο για ένα μήνα μαθήματα στην Παιδιατρική κλινική του Βερολίνου πλάι στον Alex Rosen και απόλαυσε δεκαπέντε μέρες διακοπών στην Κατασκήνωση της IPPNW με κάλυψη όλων των εξόδων του από τους Γερμανούς συναδέλφους και εν...

Με αφορμή το «Πόλεμος και ειρήνη»

Εικόνα
Οι φωτογραφίες από την καλύτερη καταγραφή του μυθιστορήματος στον κινηματογράφο την κλασσική ταινία του Σεργκέι Μπονταρτσούκ  Με αφορμή το «Πόλεμος και ειρήνη» Μια κουβέντα που είχα με τη φίλη Παναγιώτα Τακτικού, (που παράλληλα με την ανάπτυξη της τοπικής ταβέρνας «Ο Μύλος» στα Τριπόταμα δεν παύει να καλλιεργεί τα προσωπικά της όνειρα και να φροντίζει για την παιδεία των νεότερων παιδιών του τόπου) για το μήνυμα του «Πόλεμος και ειρήνη» του Τολστόι μ’ έκανε να ξαναστοχασθώ πάνω στο πολυαγαπημένο κλασσικό αριστούργημα. Το «Πόλεμος και ειρήνη» ήταν από τα έργα που με σημάδεψαν από την πρώιμη νιότη μου. Παραδόξως δεν ήταν το αντιπολεμικό μήνυμα, αλλά η απάντηση στην υπαρξιακή μου αγωνία αυτό που με συνεπήρε από την πρώτη κιόλας από τις επανειλημμένες αναγνώσεις του ογκώδους έργου. Όπως η «Ιλιάδα» που, αν και βρίθει με σκηνές ωμής βίας, μας συναρπάζει λόγω των τρυφερών ανθρώπινων στιγμών των ηρώων που είναι ευγενικοί στα πρόσωπα εχθρών και φίλων το ίδιο και το «Πόλεμο...

Πόσο εύκολα ξεχνάμε και στα πυρηνικά!!

Εικόνα
πυρηνικά ατυχήματα μέχρι το 1997 Πόσο εύκολα ξεχνάμε!!! Τώρα που καταλάγιασαν οι αντιδράσεις από το πρόσφατο πυρηνικό ατύχημα στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Ρωσίας κι ενώ οι τουρίστες ζουν την ραδιενεργό περιπέτεια στο Τσερνομπιλ είναι καλό να επισημάνουμε πόσο εύκολα όλοι ξεχνούμε τις αποδείξεις της επερχόμενης καταστροφής και προτιμούμε να στρουθοκαμηλίζουμε μπροστά στον κίνδυνο.  Και αυτό ισχύει σε κάθε κίνδυνο ακόμη και στα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής, που αυτό το καλοκαίρι τρομοκρατούν με τη σφοδρότητά τους, αλλά αύριο και πάλι θα ταφούν στο νέφος του μείγματος ειδήσεων και fake news που σήμερα διαμορφώνουν τις αντιλήψεις, κατασκευάζουν ανάγκες θέτουν προτεραιότητες και  με επιτήδεια λογισμικά συστήματα διαστρέφουν τις δημοκρατικές διαδικασίες και κυριολεκτικά εκλέγουν κυβερνήσεις.   Ήταν 1 Οκτώβρη 1999 όταν ο τότε γραμματέας του ιαπωνικού υπουργικού συμβουλίου αποκαλούσε την επί 15 ώρες ανεξέλεγκτη έκλυση ραδιενέργειας στην Τοκαιμούρα...

Τα πυρηνικά ΔΕΝ είναι η λύση για την

Εικόνα
Τα πυρηνικά ΔΕΝ είναι η λύση για την κλιματική αλλαγή  Όλοι οι επιστήμονες πλέον συμφωνούν ότι η κλιματική αλλαγή είναι επείγουσα κατάσταση που απειλεί τον πολιτισμό και τη ζωή στον πλανήτη μας. Κάθε λύση πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα ελέγχου του φαινομένου του θερμοκηπίου με τον έλεγχο των εκπεμπομένων αερίων, τον περιορισμό των καυσίμων και τη στροφή στις εναλλακτικές τεχνολογίες, που δε θα καταστρέφουν το ανθρώπινο περιβάλλον ενώ θα συντηρούν την ενέργεια που απαιτείται για να λειτουργήσουμε σαν είδος πάνω σε αυτό τον πλανήτη. Αυτή η ζοφερή πραγματικότητα οδήγησε κάποιους διακεκριμένους παρατηρητές, ακόμη και μέσα στο οικολογικό κίνημα να ασπασθούν το ενδεχόμενο της πυρηνικής ενέργειας. Ξέρουμε ότι πάντα οι Συνήγοροι της διακηρύττουν ότι είναι  καθαρή, αξιόπιστη, οικονομική και ασφαλής. Στην πραγματικότητα δεν ισχύει τίποτε από αυτά.  1) Είναι ακριβή και αποτελεί τεράστιο κίνδυνο για την σωματική και ψυχική ευημερία μας.  Σύμφωνα με το Πρακτορείο Πληροφ...

Η διαφορά κινεί τον κόσμο

Εικόνα
Ρατσισμός και άτομα με ειδικές ανάγκες           Για πολλά χρόνια είχαμε συνηθίσει την ιδέα ότι ο ρατσισμός είναι εξωτικό φρούτο που φύεται στη Νότια Αφρική (το   ονομάζουμε άλλωστε απαρχάιτ) και στην Αμερική   με τις «γραφικές» εικόνες των Κου Κλουξ Κλαν που έπαιζαν ντυμένοι φαντάσματα με σταυρούς από φωτιά τις νύχτες που κρέμαγαν τους καημένους τους νέγρους -που εμείς εδώ στην Ελλάδα, πολύ τους συμπαθούσαμε, αφού τους γνωρίζαμε κυρίως απ' την καλύβα του μπάρμπα Θωμά και τις μορφές κάποιων διάσημων ηθοποιών ή τραγουδιστών-. Είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι εμείς οι καθαρόαιμοι έλληνες, απόγονοι ενός τέτοιου λαμπρού πολιτισμού, δεν έχουμε καμιά απολύτως σχέση με αυτό το φαινόμενο. Η Ελλάδα, σαν γέφυρα πολιτισμών πάντα αποδεχόταν τη διαφορά, μαθαίναμε στα σχολειά μας. Την ίδια βέβαια στιγμή οι τσιγγάνοι παρέμεναν στο περιθώριο, αλλά φυσικά αυτό ήταν δική τους επιλογή. Το κράτος μάταια προσπαθούσε να τους ενσωματώσει, λέγαμ...

Χάσαμε το Λουκά Βελώνια

Εικόνα
Ο Λουκάς Βελώνιας μέχρι το τέλος πρωτεργάτης (εδώ στη Χριστουγεννιάτικη  γιορτή) του Πτωχοκομείου Θήρας Χάσαμε το Λουκά Βελώνια Μια ακόμη αυθεντική μορφή της Σαντορίνης έσβησε σήμερα στη Μεσσαριά. Ο Λουκάς Βελώνιας ήταν από τους ανθρώπους, που σφιχτόδεναν το νησί με την παράδοση και την αρχοντιά, τη γενναιοδωρία και την επιχειρηματική δεινότητα, τη χριστιανική πίστη και το ανοιχτόκαρδο πνεύμα περιπέτειας της αιώνιας Σαντορίνης.  Μαθητής του πατέρα μου και της μητέρας μου και με παλιότερους βαθείς οικογενειακούς δεσμούς, μας σφιχτόδενε κάθε καλοκαίρι με τις ρίζες μας, καθώς ιστορούσε τα παιδικά μου χρόνια και τα έπλεκε με τις δικές του αναμνήσεις από το σχολείο, τα χρόνια του σεισμού, τις ναυτικές του νεανικές περιπέτειες και τους επιχειρηματικούς του αγώνες.  Από τότε που πρωτοεπέστρεψε στο νησί αρχικά στήνοντας την πιτσερία στα Φηρά κι έπειτα στην Μεσσαριά και τη δημιουργία του ξενοδοχείου Κάλμα, πάντα με την ακάματη συμβολή της συζύγου του Ειρήνης, παρ...