Αναρτήσεις

Η Σχολή της Χάλκης και ο αγώνας για το περιβάλλον

Εικόνα
 Η Σχολή της Χάλκης και ο αγώνας για το περιβάλλον
Με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού (6-2-2019) στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης θα πρέπει να θυμίσουμε κάποιους από τους πολυετείς αγώνες του πατριάρχη Βαρθολομαίου για να λειτουργήσει η Σχολή. Θυμίζουμε ότι η σχολή λειτουργούσε σαν Ανωτέρα Θεολογική μέχρι της εποχής του πατριάρχη Αθηναγόρα, και καταργήθηκετο 1971, όταν επεβλήθη η δημοσία εκπαίδευση στην Τουρκία. Έκτοτε παρά τη διεθνή αλληλεγγύη και τις υποσχέσεις των κυβερνήσεων της Τουρκίας παραμένει κλειστή. Με στόχο την ανάδειξη του εκπαιδευτικού της ρόλου είχαν διοργανωθεί πέντε Διεθνή περιβαλλοντολογικά Σεμινάρια (στα οποία είχα την τιμή να είμαι ομιλήτρια) με θέματα
«Περιβάλλον και θρησκευτική Παιδεία» (1994),  «Περιβάλλον και Ηθική» (1995),  «Περιβάλλον και Επικοινωνία (ΜΜΕ)»(1996), «Περιβάλλον και Δικαιοσύνη» (1997) και «Περιβάλλον και φτώχεια» (1998)
50-80 συμμετέχοντες κάθε χρόνο (νέοι 20-40 ετών, θεολόγοι περιβαλλοντολόγοι και ειδικοί επιστήμονες) εκπροσωπούσαν πολλές χώρες και…

Για την Μακεδονία πάντα

Εικόνα
Για την Μακεδονία πάντα
Ανήκω στη γενιά που μεγάλωσε τραγουδώντας στο σχολειό «Μακεδονία ξακουστή» και που συγκινήθηκε διαβάζοντας εξωσχολικά τα «Μυστικά του βάλτου» της Πηνελόπης Δέλτα. Το 1992 με αφορμή τα τότε συλλαλητήρια αντιτάχθηκα έμπρακτα στην επιβολή της ονομασίας Μακεδονία στο νεογέννητο κράτος των Σκοπίων και με την ιδιότητα της διευθύντριας σύνταξης του ιατρολογοτεχνικού Περιοδικού «Κασταλία» εκδώσαμε αφιέρωμα στη Μακεδονία, το οποίο προλόγισα εξηγώντας τους λόγους της ελληνικής δυσφορίας και υπογραμμίζοντας ότι «Η Ελλάδα είναι μικρό αλλά Μέγα έθνος. Γενναιόδωρη πρόσφερε τη λάμψη του πολιτισμού της δίχως ποτέ να ζητήσει "πνευματικά δικαιώματα". Δεν είναι το όνομα που τσιγκουνεύεται το έθνος που ξαπλώθηκε με αυτό το όνομα μπολιάζοντας με πολιτισμό όλα τα έθνη. Είναι που τόσα έπαθε από τους φίλους στην πρόσφατη ιστορική πορεία. Και καταλήγοντας ότι «η Μακεδονία, όπως κάθε ελληνική γωνιά μοσκοβολά τον πολιτισμό που αναπηδά από κάθε λιθάρι, κάθε τάφο, κάθε μνημείο, κάθε…

Αφιέρωμα στη Μακεδονία

Εικόνα
Αφιέρωμα στη Μακεδονία
Στο τεύχος 108 (Απρίλιος-Ιούνιος 1992) σαν διευθύντρια συντάξεως του Δελτίου της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρών Λογοτεχνών ¨Κασταλία" (ήμουν τότε γενική γραμματέας με πρόεδρο το Νίκο Ζακόπουλο) με αφορμή την τότε επικαιρότητα είχα την πρωτοβουλία της έκδοσης τεύχους αφιερωμένου στην Μακεδονία.  Παραθέτω το προλογικό σημείωμα, το οποίο εξακολουθεί να με εκφράζει και σκαναρισμένα όλα τα κείμενα των γιατρών λογοτεχνών που περιέχονται.


Η Μακεδονία είναι μια και ελληνική" Αυτό το σλόγκαν διαφημίζεται από τα ΕΛΤΑ μέχρι τις παγωτοβιομηχανίες. Οι Έλληνες βάλθηκαν να πείσουν τους Έλληνες για το αυτονόητο της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Οι ξένοι μειδιούν  ειρωνικά στις ογκώδεις διαδηλώσεις της ομογένειας. "Μα ο Μέγας Αλέξανδρος θα αισθανόταν πανευτυχής ιδρύοντας μια νέα Μακεδονία!!!" διατύπωσε έγκριτη αμερικανική εφημερίδα. Και βέβαια έχει δίκιο. Ο κόσμος είναι σπαρμένος με Αλεξάνδρειες, ενώ μόνο στην Αμερική υπάρχουν δεκάδες Αθήνες δίχως ποτέ να διαμαρτυρηθ…

Η κινούμενη εικόνα της αγάπης

Εικόνα
Η κινούμενη εικόνα της αγάπης
 Μάλλον είναι αλήθεια. Η πρώτη φορά μας εντυπωσιάζει. Στην έρωτα, τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Έπειτα όλα μοιάζουν επανάληψη. Χαίρεσαι αλλά με κανόνα σύγκρισης. Λυπάσαι αλλά με την αίσθηση ότι και αυτό θα επουλωθεί. Η μνήμη ευτυχώς είναι δημιουργική. Δεν αποτελεί φωτογραφία του παρελθόντος, αλλά πίνακα, που διαρκώς ανασκευάζουμε. Κινούμενη εικόνα η αλήθεια της κάθε μας στιγμής και όλα αβέβαια.  Αυτή η κινούμενη εικόνα της αλήθειας αποτελεί την γεύση της ζωής που είναι πολύτιμη ακριβώς επειδή είναι εύπλαστη και εύθραυστη.  Με 4 παιδιά και 4 εγγόνια συχνά με ρωτούν, αν αγαπώ κάποιο περισσότερο. Υπάρχει μέτρο στην αγάπη; Μόνο τα χρώματα, που κι αυτά μεταλλάσσονται στο καλειδοσκόπιο του χρόνου. Και οι γεύσεις. Η ανάγκη να μυρίσεις την επιδερμίδα του νεογνού που νανουρίζεις στην αγκαλιά σου, η χαρά του να νιώσεις ότι το βρέφος χαμογελά κι απλώνει τα χεράκια του, όταν σε αναγνωρίζει, τα πρώτα βήματα και το σφιχταγκάλιασμα "Γιαγιά, γιαγιά" την ώρα που φε…

Χριστούγεννα στη Δίβρη

Εικόνα
Χριστούγεννα στη Δίβρη Κάθε χρόνο ελπίζουμε για λευκά Χριστούγεννα, αλλά σχεδόν ποτέ δεν έρχονται. Ειδικά στη Δίβρη που κάθε χειμώνα γυμνωμένη από τα φύλλα των δένδρων χρειάζεται το χιόνινο παλτό για να καλύψει τις ρυτίδες της.  Τα τελευταία χρόνια τις γιορτινές μέρες πάντα τις περνάμε στη Δίβρη, που δεν έχει ούτε φανταχτερές βιτρίνες, ούτε .θορυβώδη ρεβεγιόν να επιδείξει. Μετά τα περσινά θλιβερά Χριστούγεννα, φέτος και η Δίβρη λαμπροστολίστηκε για τις γιορτές όχι μόνο τα μαγαζιά και τα ανοιχτά σπίτια στολίστηκαν αλλά και παραμονές Χριστουγέννων όχι μόνο άλλαξαν όλες τις λάμπες του κεντρικού δρόμου, αλλά κρέμασαν και πολύχρωμες γιρλάντες και διακοσμητικά, έτσι που ο περαστικός να νιώθει ότι περνά από φιλόξενο τόπο.  Ο καιρός -παρά τις προβλέψεις της ΕΜΥ- ήταν αστραφτερά γλυκός, αν και το τζάκι δε σβήνει καθόλου. Η επικίνδυνη κορφή του έλατου στην αυλή μας κόπηκε την χρήσιμη στιγμή κι έτσι μετά από αρκετά χρόνια στολίσαμε ένα δένδρο -υπερπαραγωγή στην είσοδο του Πνευματικού Κέντρου που…

"Φωνάξτε τη μαμμή"

Εικόνα
"Φωνάξτε τη μαμμή" Στην τηλεόραση της Cosmote είχα την ευκαιρία αυτές τις μέρες να παρακολουθήσω ολόκληρη τη σειρά του BBC Call the Midwife ήτοι "Φωνάξτε τη μαμμή", που με αφορμή τις αναμνήσεις μιας μαίας (Jennifer Worth) περιγράφει τη ζωή και τις αλλαγές που επήλθαν στο φτωχό Ανατολικό Λονδίνο τις δεκαετίες 1950-60. Είναι εντυπωσιακό το πόσο αυτές οι ιστορίες έμοιαζαν με τις παιδικές μου αναμνήσεις. Η φτώχεια που όμως έσμιγε και δεν διαχώριζε τους ανθρώπους, το κουτσομπολιό και η κακοήθεια που συμπορεύονται με το γνήσιο ενδιαφέρον και την αλληλεγγύη, ο κοινωνικός αποκλεισμός και ο ρατσισμός που πάντοτε υπήρχαν και η ελπίδα που επιβιώνει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.  Ήταν αποκαλυπτικό το πόσο η ιατρική πράξη στη Βρετανία, αλλά και σε μας μεταμορφώθηκε αυτά τα χρόνια. Πώς από τα συνήθη κρούσματα  Ευλογιάς,Διφθερίτιδας και Πολιομυελίτιδας καταφέραμε σήμερα, χάρη στην αντιβίωση και το μαζικό εμβολιασμό, να έχουμε ουσιαστικά εξασφαλίσει αυτές τις σοβαρές παιδικές ασθέν…

Το Δημοτικό Σχολείο Ακρωτηρίου διδάσκει το θαύμα της συλλογικής προσπάθειας

Εικόνα
Το Δημοτικό Σχολείο Ακρωτηρίου διδάσκει το θαύμα της συλλογικής προσπάθειας
Μέρες γιορτινές ήλθε στα χέρια μου χριστουγεννιάτικος μποναμάς το πανέμορφο παραμύθι "Η ξεχασμένη γνώση" που γράφτηκε από τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Ακρωτηρίου Θήρας με αφορμή τον ιστορικό Φάρο.
Το σημαντικό σε αυτή τη δουλειά είναι ότι αποτελεί σημαντικό αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας σε ένα νησί, που σήμερα ευημερεί χάρη στον τουρισμό, και που όμως οι μόνιμοι κάτοικοι δεν παύουν να ανατρέχουν στις ρίζες τους. 

Όλα ξεκίνησαν από την πρωτοβουλία δυο Μεγαλοχωριανών της δασκάλας Αργυρώς Πιτσικάλη και της  εκδότριας Άννας Σαλιβέρου Βαγιανάκου,  που ενέπνευσαν αυτή τη συναρπαστική δημιουργική προσπάθεια. 
Το παραμύθι το έγραψαν οι μικροί μαθητές, οι οποίοι και το σχεδίασαν, εικονογράφησαν, τύπωσαν και βιβλιοδέτησαν με τις οδηγίες των δασκάλων τους. 

Δεν είναι η πρώτη φορά που το Δημοτικό Σχολείο Ακρωτηρίου με καταπλήσσει με την υποδειγματική λειτουργία και τη  ποιότητα των μαθητών και των δασκάλων το…