Αναρτήσεις

Στο Βρόσλαβ της ειρήνης

Εικόνα
Στο Βρόσλαβ της ειρήνης

Η IPPNW διάλεξε το Βρόσλαβ της Πολωνίας (21-23 Σεπτεμβρίου) για το Ευρωπαϊκό Συνέδριο φοιτητών και γιατρών της, όχι μόνο για την εξαιρετική Ιατρική Σχολή που διαθέτει, αλλά και για τον έντονο συμβολισμό της ιστορίας της.

Η πόλη με ρίζες γερμανικές και πολωνικές, είχε ενταχθεί στη Γερμανία των Ναζί με την ονομασία Μπρεσλάου και λόγω της αντιστασιακής δράσης των κατοίκων της, είχε επιλεγεί από το Χίτλερ σαν τελειωτικό οχυρό στη μάχη κατά του Σοβιετικού στρατού. Έτσι έγινε αναγκαστική πλήρης εκκένωση της πόλης, τον Ιανουάριο του 1945, κατά τη διάρκεια του ψυχρού χειμώνα, έτσι που πολλοί κάτοικοι έχασαν τη ζωή τους και μόνο το 10% επέστρεψε. Αν και η πόλη ισοπεδώθηκε κατά 80%, ξαναχτίστηκε, όπως ακριβώς ήταν υποδειγματικά, και συνεχίζει να ανοικοδομείται. Παντού κυκλοφορούν πολλά τραμ με δύσχρηστο για τους ξένους σύστημα, Αν και το ταξί είναι φθηνό είναι μια πόλη, που χαίρεσαι να την περπατάς ή -αν έχεις ποδήλατο- να τη διασχίζεις με άνεση.


Το πρώτο αξιοπερίεργο για μ…

Σκηνές εφημερίας κάποτε

Εικόνα
Σκηνές εφημερίας κάποτε
Ήταν το 1971, στο Τρίτο έτος της Ιατρικής, τότε που μόλις είχαμε πρωτοαποκτήσει το ελεύθερο να μπαινοβγαίνουμε στα νοσοκομεία με την άσπρη μπλούζα, πάντα πεντακάθαρη και τ' ακουστικά να κρέμονται στην τσέπη ή το λαιμό, να φαίνονται, για να μας ξεχωρίζουν σαν τον αυριανό γιατρό. Τι περηφάνια!! Θαρρείς και όλη η ετοιμοθάνατη ανθρωπότητα περίμενε με κολλημένη ανάσα για μας! Λες κι οι βρωμεροί θάλαμοι μας φώναζαν με τ' όνομά μας.  -Πότε επιτέλους θάρθεις; Παρηγοριά ζητάμε, κατανόηση, ίσως κι ελπίδα.  Βέβαια τότε οι Έλληνες στα νοσοκομεία, όλους τους άντρες με άσπρες μπλούζες για­τρούς τους φώναζαν και όλες τις γυναίκες αδελφές. Όμως ένοιωθα αμήχανα και φοβόμουν, πως η απειρία θα πρόδι­νε την εμπιστοσύνη, που έδειχναν τα μάτια κάθε αρρώστου, καθώς σοβαρά σοβαρά του έπαιρνα ιστορικό.  Κείνη τη χρονιά, όπως και αρκετοί  άλλοι συμφοιτητές μου, ξενυ­χτούσα εθελοντικά στις εφημερίες κάνοντας ενέσεις, παίρνοντας αίμα, ράβοντας τραύματα, εξετάζοντας αρρώστους, αποχτών­…

"Θαυματουργό" λάδωμα

Εικόνα
"Θαυματουργό" λάδωμα
Με αφορμή τη σύλληψη των δυο γυναικών που βανδάλιζαν τα εκθέματα στο Βυζαντινό και το Μπενάκειο Μουσείο, επειδή "Οι εικόνες θέλουν λάδι για να θαυματουργήσουν" θυμήθηκα μια πραγματική  ιστορία, που μου είχε αφηγηθεί ο πατέρας μου.

Το δάκρυ του Αρχάγγελου
 Στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης το σπίτι της θείας Φλώρας ήταν απέναντι από τον εκκλησάκι του  αγίου Ευθύμιου (που τον θεωρούσαν κάτι ανάμεσα σε φύλακα άγγελο του σπιτιού και μέλος της οικογένειας) και έτσι ήταν φυσικό τα κορίτσια της οικογένειας να φροντίζουν καθημερινά, ακόμη και σε δύσκολους καιρούς ν' ανάβουν τα καντήλια.  Εκείνο το βράδυ ήταν η σειρά της τότε 15χρονης Ουρανίας να φροντίσει τον άγιο Ευθύμιο. Σκούπισε καλά καλά, αφού ράντισε πρώτα με νερό το χωματένιο δάπεδο, ξεσκόνισε και πέρασε με πετρέλαιο τα στασίδια, φυσικά και δεν μπήκε στο Ιερό (αφού ήταν γυναίκα), αλλά φρόντισε να καθαρίσει και τις εικόνες (αφού δεν είχε εκείνη την ημέρα Περίοδο) άλλαξε το νερό και το λάδι σε όλα τα κ…

Χάσαμε την Αλίκη Γιωτοπούλου Μαραγκοπουλου

Εικόνα
Χάσαμε την Αλίκη Γιωτοπούλου Μαραγκοπούλου
Σε στενό οικογενειακό κύκλο και με απλή πολιτική τελετή (σύμφωνα με την επιθυμία της) έγινε σήμερα (1-9-2018)  η κηδεία μιας εξαιρετικής γυναίκας με παγκόσμια ακτινοβολία, της Αλίκης Γιωτοπούλου -Μαραγκοπούλου, η οποία πέθανε χθες, μετά από 101 χρόνια γεμάτα μέχρι το τέλος από προσφορά και αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Με την Αλίκη Γιωτοπούλου Μαραγκοπούλου είχα το προνόμιο να συνεργάζομαι πάνω από 30 χρόνια στα πλαίσια της πρόληψης από τον πυρηνικό κίνδυνο και είμαι αντιπρόεδρος της "Επιτροπής για τα πυρηνικά" που είχε ιδρύσει στο "Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα ανθρώπινα δικαιώματα" με την πολυετή και πολυσχιδή δράση.   Είχα την ύψιστη τιμή να βραβευθώ (2013) από το "Σύνδεσμο για τα δικαιώματα της γυναίκας" που εκείνη ίδρυσε και είναι η μόνη από τις παλιές φεμινιστικές οργανώνεις που επιβιώνει με επιτυχία, με το "Βραβείο Αλίκη Γιωτοπούλου Μαραγκοπούλου" και όπως είχα πει στην ομιλία μου, η μεγαλύτερη …

Από την Κομποστοποίηση στον Αρμαγεδδώνα

Εικόνα
Από την Κομποστοποίηση στον Αρμαγεδδώνα 
Παρακολούθησα στην ΕΤ μιαν εκπομπή οικολογικής αφύπνισης, όπου έλεγε ότι το καλύτερο μαλλακτικό για το πλυντήριο είναι το ξύδι με φύλλα λεβάντας, έδινε συνταγές παρασκευής κρέμας σώματος και τέλος πρότεινε την κομποστοποίηση των βιολογικών μας σκουπιδιών. Ανήκω σε μια γενιά, που στο σχολείο μας δίδασκαν οικοκυρικά, και επειδή οι περισσότερες γυναίκες δε θα αποκτούσαν επάγγελμα, μαθαίναμε να ράβουμε και να κεντάμε, να φτιάχνουμε κομπόστες που τις τρώμε και να υπολογίζουμε σωστά την οικονομία του νοικοκυριού μας.  Ανήκω όμως ταυτόχρονα και στη γενιά που πρωτάνοιξε διάπλατα τις πύλες των Πανεπιστημίων, κι επειδή αναγκάστηκε να επωμιστεί -χωρίς καμιά βοήθεια από τον τότε άνδρα- τους πολλαπλούς ρόλους της νοικοκυράς μάνας, συζύγου, και επιστήμονα έπρεπε να οργανώνει σοφά το χρόνο και τις δυνάμεις της. Το σφάλμα της δικής μας γενιάς ήταν ότι προσπαθούσαμε να είμαστε άριστες στον καθένα και σε όλους από τους ποικίλους ρόλους μας, Η μεγάλη μας προσφορά στ…

Το τέταρτο εγγόνι μου

Εικόνα
Το τέταρτο εγγόνι μου
Το τέταρτο εγγόνι μου, ένα κοριτσάκι 2.600, βιάστηκε να γεννηθεί σε ένα κόσμο που βουλιάζει σε όλες τις αποχρώσεις της κατάθλιψης, μια νύχτα με ματωμένο φεγγάρι. Οι φονικές πυρκαγιές στο Μάτι μας έκαναν να συνειδητοποιήσουμε ξανά τη ματαιότητα των εγκοσμίων και το γεγονός της αβεβαιότητας όσων θεωρούμε κεκτημένα. Μόνη σιγουριά ο θάνατος για κάθε θνητό. Ο παραλογισμός του αιφνίδιου αναπότρεπτου θανάτου, σε προσωπική κλίμακα οδηγεί όσους έχασαν προσφιλή πρόσωπα ή σε ένα αδιέξοδο μαραθώνιο δικαστικών και άλλων περιπετειών σε αναζήτηση κάποιας λογικής θεωριών συνωμοσίας ή σε μια ελπιδοφόρα προσέγγιση με τη δημιουργία ΜΚΟ προσφοράς και πρόληψης όπως το "Χαμόγελο του παιδιού", το Ίδρυμα Μυλωνά, το Ωνάσσειο κα.  Όταν η φρίκη του αιφνιδίου θανάτου επέρχεται μαζικά με τέτοια ταχύτητα και σφοδρότητα -όπως η τραγωδία στο Μάτι- σε μιαν εποχή, που οι εικόνες μεταδίδονται παντού κι επηρεάζουν ψυχολογικά κάθε άνθρωπο, όπου γης, είναι αδύνατον να ξεφύγεις από τη θύελλα τω…