Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2013

Ο ήλιος ήταν ψέμα

Εικόνα
Ο ΗΛΙΟΣ ΗΤΑΝ ΨΕΜΑ    Ο ρόγχος του γέρου πλημμύριζε εφιαλτικά το μικρό πνιγερό δωμάτιο. Μύριζε άσχημα. Ενα πορτατίφ τυλιγμένο κιτρινισμένες εφημερίδες πάνω σ' ένα κουτσό κομοδίνο γεμάτο μπουκαλάκια, ποτήρια, κουταλάκια, μπαμπάκια γέμιζε σκιές το θολό αέρα. Μια μικρή ηλεκτρική σομπίτσα στη γωνιά καθρέφτιζε την αβέβαιη φλόγα της πασχίζοντας να τη μετατρέψει σε ζέστα. Σωληνάκια κρέμονταν απ' τη μύτη του γέρου, απ' τη φλέβα,την κύστη του. Σωληνάκια πούμπαζαν κι έβγαζαν ζουμιά στ' ασθενικό κορμί, μήπως και του μετάγγιζαν μια στάλα ύπαρξης ακόμη. Κάπου κάπου ο ρόγχος άλλαζε, έμοιαζε με βαθύ αναστεναγμό κι έπειτα ξανάπεφτε στην ίδια ρουτινιάρικη μελωδία. Το εμβατήριο του τέλους.     Η γριά στην κουνιστή πολυθρόνα αντίκρυ του έπλεκε μηχανικά κάποιο μαύρο νήμα και πού και πού τούριχνε κάποιο ανήσυχο βλέμμα. Ξάφνου με κόπο ανασηκώθηκε σκυφτά κι έσυρε την καρέκλα κοντύτερα στ' ασθενικό σομπάκι. Τα πόδια της τόσο παγωμένα! Δεν τάνοιωθε απ' το κρύο. σαν κάτι να θυμήθηκε, σ…

H ελευθερία του τριγώνου

Εικόνα
H ελευθερία του τριγώνου      -Μπορείς να χωρέσεις τόσο πολλά πράγματα σε μια μέρα, όταν δεν είσαι ερωτευμένος!    Έτσι κατέληγε πικρά τη συνέντευξη η διάσημη ζωγράφος και οι δημοσιογράφοι σεβάστηκαν τη θλίψη της. Άλλωστε όλο το ήξεραν. Ποτέ, ούτε την εποχή που ήταν στις μεγάλες δόξες της, ποτέ δεν προχωρούσε σε εκμυστηρεύσεις. Μιλούσε πάντα για τη δουλειά της και μόνο γιαυτήν. Πίστευε ότι η ιδιωτική της ζωή δεν έπρεπε να εκτίθεται στο αδιάκριτο μάτι του παμφάγου κοινού και τίποτε δεν την απωθούσε περισσότερο από τα σκάνδαλα που πλούτιζαν τα λογής λογής μέσα μαζικής ενημέρωσης.   Είχε ξανά βρεθεί στο κέντρο της επικαιρότητας ανήμπορη ν’ αντιδράσει σε αυτή την ανελέητη ανατομία της ψυχής κάτω από το φως των προβολέων, δίχως κανένα για να στηριχτεί, κανένα ώμο που να νιώθει τόσο δικό της ώστε να μπορεί ν’ ακουμπήσει τους λυγμούς που της έπνιγαν το λαιμό, δίχως κανένα πια να την προστατεύσει πέρα από τη σιωπή των εικόνων που την κατέκλυζαν τη νύχτα. Όπως και τότε. Όλοι τους έτρεξαν με το …

Όπως η Ρούσα μας

Εικόνα
Όπως η Ρούσα μας στη μνήμη του φίλου Νίκου Κουτσόπουλου που μου διηγήθηκε την ιστορία
    Ο μύλος ήταν δίπλα στο ποτάμι. Αιωνόβιος σαν το νερό. Ιστορούσαν ότι τα χρόνια της Επανάστασης τον είχαν κάνει μπαρουτόμυλο. Πιότερο κι απ’ το ψωμί πεινούσαν για τα βόλια τότε. Τώρα, με τους Γερμανούς η πείνα για ψωμί μετρούσε βαρύτερη. Να επιβιώσουν κι αυτό το χειμώνα. Αυτό ευχόντουσαν τα λίγα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής αυτοί που είχαν επιβιώσει 400 χρόνια τουρκικής σκλαβιάς δίχως τούρκου ποδάρι να πατήσει τα κακοτράχαλα βουνά τους. Έτσι τώρα ο μύλος άλεθε αλεύρι από σπόρους κάθε λογής. Το στάρι λιγοστό αλλά και το κριθάρι κι η βρώμη κι η σίκαλη, το καλαμπόκι και ότι μπορούσε να τριφτεί στις μυλόπετρες σ’ ελπίδα αλευριού, έφθανε και περίσσευε για να μπουκώσει τα πεινασμένα στόματα. Τα βόλια, αυτά που ακούγονταν ν’ αντηχούνε στα βουνά δεν είχαν πια σχέση με το μύλο τους. Κι οι αντάρτες δε ζητούσαν μπαρούτι όταν περνούσαν απ’ τα χωριά τους. Κι αυτοί για ένα ξεροκόμματο ψαχούλευαν. Το ίδιο κι οι…

Για το βιβλίο "οι μαρκήσιοι των ταξιδιών" Άγγελου Γέροντα

Εικόνα
Παρουσίαση του βιβλίου "οι μαρκήσιοι των ταξιδιών" Πέρασανήδη 20 χρόνιααπότοπρώτομουταξίδεμαμεόχηματοβιβλίο “οιμαρκήσιοιτωνταξιδιών” καιοχρόνοςδενβάρυνετιςεντυπώσειςμου, τώραπουτοξαναδιάβασα.     Ίσωςκάποιοιαναρωτηθούνκαιόχιάδικα. Σήμεραπουόλαταπαρασύρειηοικονομικήκρίσηκαιπουοιορίζοντεςτωνονείρωνμαςστραγγαλίζονταιαπότηνανέχεια, τιθαμαςπρότεινεηεπανέκδοσηαυτούτουσυγκεκριμένουβιβλίου; Σήμεραπουμετράμεκέρμακέρματιςαποδοχές -ανέχουμεακόμηδουλίτσα- μετι