Maria Sotiropoulou

Στην αιώνια μνήμη του   Αϊνστάιν «Τι ήταν; Ένα μικροσκοπικό ανθρωπάκι. Γρατζουνούσε το βιολί να συντροφεύει τις σκέψεις του, που κυνηγιόνταν αδιάκοπα νύχτα μέρα.  Ήταν απλούστατο! Στ' αέρινο κρανίο του κρατούσε το κλειδί του κόσμου. Την από­δειξη της ανυπαρξίας μας σε τρία γράμματα. Ο πιο μικρός κόκκος ύλης έκλεινε την παντοδυναμία. Κάτι σαν την πίστη που μπορεί να τραντάζει συθέμελα βουνά. Και τι υπέροχο! Ο χρόνος δεν κυλά σαν καβαλάς μια φωταχτίδα! Οι ποιητές δικαιώθηκαν στην επιστήμη. Υπάρχει μια χρυσή τομή που όλα σταματούν. Υπάρχει τρόπος ν' αλλάξουμε ότι νομίζαμε γι' αμετάβλητο κι αιώνιο! Τρόπος τόσο απλός σαν το νε­ρό που κάτω απ' το ηλιόφως μεταμορφώνεται σε σύννε­φο! Υπάρχει τρόπος να υπάρχουμε και πέρ' από τα σάρκινα κορμιά μας! Υπάρχει τρόπος να σταματήσουμε τα ρολόγια, —γιατί όχι;— να τα γυρίσουμε πίσω, αν το θελήσουμε. Υπάρ­χουν κόσμοι, που γεννιούνται και κόσμοι που πεθαίνουν. Όλα σ' έναν ατέλειωτο κύκλο. Τίποτα δε χάνεται. Τι σημα­σία μπ...

Ανακαλύπτοντας τη θνητότητα Τις προάλλες κυκλοφόρησε ευρέως στο φβ σαν "Πολύ αστείο!!" ένα οικογενειακό βίντεο στο οποίο μια τρίχρονη κλαίει πολύ σπαραχτικά γιατί ΔΕΝ θέλει να δει το μικρό της αδελφό να μεγαλώνει. https://www.facebook.com/video.php?v=805798599455050&pnref=story Το βρήκα τραγικό να αναγνωρίζει κάποιος σε αυτή την ηλικία τη θνητότητά του. Έτσι ανατρέχοντας παλιά μου ημερολόγια αναζήτησα την ηλικία που τα παιδιά μου προβληματίστηκαν για πρώτη φορά στο θέμα του θανάτου.  Έτσι ανακάλυψα ότι λίγο μεγαλύτερος από 4 χρόνων (2-8-1977) ο γιός μου έσπασε σκόπιμα την κορνίζα με τη φωτογραφία της νεκρής γιαγιάς του για να τη φέρει πίσω!!! ενώ 10-1-1978 έχω καταγράψει μια συζήτηση που έκαναν ο εξάχρονος τότε γιος μου (Τάκης) με τη πεντάχρονη αδελφή του (Εύα) πάνω στο ίδιο θέμα.  Η κόρη μου ήταν βαθύτατα πεπεισμένη ότι "Μόνο οι αρχαίοι πεθαίνουν" ενώ ο γιος μου πίστευε ότι "Υπάρχουν άνθρωποι που γερνούν και άλλοι που δε γερνούν. Εμείς ...

Για τις παρελάσεις Πολύ ενδιαφέρον κείμενο του φίλου Κώστα Τσιπήρα που αλίευσα στο φβ. Το αναρτώ επειδή με εκφράζει απόλυτα Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου Kostas Tsipiras ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΡΕΛΑΣΗ;;; ΕΙΝΑΙ ΜΗΠΩΣ << ΦΑΣΙΣΤΑΣ >> ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΟΥΣ;;; ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ... ΠΑΡΕΛΑΥΝΟΥΝ;;;... Το αρχαίο ρήμα << ελαύνω> >, σημαίνει, απλά, οδηγώ, κινώ, κάποιον, ή, κάτι, αλλά και προχωρώ . Και << παρελαύνω>>, σημαίνει , οδηγούμαι, κινούμαι, μαζί με άλλους. Για να κάνω τί; Να κάνω ... επίδειξη οπλικών συστημάτων, όπως πρωτο- καθιέρωσαν στην Δύση, οι έμποροι και κατασκευαστές όπλων; Να εορτάσω τις νέες μου κατακτήσεις ,όπως έκαναν οι ... ρωμαίοι; Να φέρω ιθαγενείς, για να τους επιδείξω στα πλήθη, όπως έκαναν οι ιγγλέζοι αποικιοκράτες; Ή, να, δηλώσω την δήθεν ανωτερότητα της , ανύπαρκτης, αρίας φυλής, όπως έκαναν οι αισχροί ναζιστές γερμανοί; Ή, τέλος, να τιμήσω τους ήρωες μου, κ...

Ξαναανακαλύπτοντας τον κόσμο με τα μάτια της εγγονής μου Βροχερή 25η Μαρτίου μας ανάγκασε να παρακολουθούμε στην τηλεόραση τη δοξολογία αγκαλιά με την τετράχρονη εγγονή μου. Πάει προνήπιο και ήδη μου είχε απαγγείλει το ποίημα που ειίπε στο σχολειό, τραγουδήσαμε με πάθος τα κλεφτόπουλα και κατασκευάσαμε με χαρτοκοπτική σημαιάκι ίδιο με το δικό της (στην ενδοσχολική παρέλαση) για τον αδελφό και την ξαδελφούλα της. Πρώτη έκπληξη. Ξέρει όλα τα λόγια του εθνικού ύμνου και τα λέει μαζί με τους φαντάρους.  "Γιατί λένε το δικό μας τραγούδι;" απορεί και προσπαθώ να εξηγήσω γιατί είναι κοινόχρηστος ο εθνικός ύμνος για όλους τους έλληνες και όχι μόνο για τους μαθητές νηπιαγωγείου. και τότε "Ποιος είναι αυτός;" ρωτά για τον πρωθυπουργό που στέκεται προσοχή μούσκεμα μπροστά στη σημαία. "Ο αρχηγός των ελλήνων", λέω. "Αυτός που νίκησε τους τούρκους;" ρωτά και κατανεύω. "Ποιοι πολέμησαν;" Απαριθμώ όλους τους ήρωες του 21 Κολοκοτρώνης, ...

Frozen  η μεταμόρφωση των παραμυθιών Η τετράχρονη εγγονή μου ονειρεύεται ότι είναι η παγωμένη βασίλισσα Ελσα, όπως εγώ και οι κόρες μου ταυτιζόμασταν με τη Σίσσυ. Ακόμη και μετά τις απόκριες φορά τη στολή και το στέμμα. Χορεύει με πάθος το let it go διακηρύσσοντας με πάθος την ανεξαρτησία της και μας μοιράζει ρόλους της ταινίας, έτσι που αναγκάστηκα να δω την ταινία κι εγώ για να συμμετέχω. Μέχρι πρόσφατα παίζαμε μόνο την ωραία κοιμωμένη ή τη Χιονάτη και ήμουν πάντα ο ωραίος πρίγκηπας που την ξυπνούσα με το φιλί της αγάπης.  Στο FROZEN για πρώτη φορά είδα τα πρότυπα να αλλάζουν. Ο πρίγκηπας αποδεικνύεται σκάρτος, ο έρωτας με την πρώτη ματιά είναι κάλπικος, η λογική μετρά, και ακόμη και αν κάποιος αποδείξει την αξία του αυτό δεν είναι λόγος για να μοιραστείς μαζί του τη ζωή σου, τον ξεπληρώνεις με ένα ακριβό δώρο. Η πράξη αγάπης εξακολουθεί να παραμένει το κλειδί κάθε κακοτυχίας αλλά τώρα πια δεν είναι η μύηση στον έρωτα, που συμβόλιζε το πρώτο φιλί, μπορεί κάλλιστα να...

Με αφορμή το bullying  Η περίπτωση του αδικοχαμένου Βαγγέλη Γιακουμάκη που "συγκλόνισε το πανελλήνιο" είχε το χαρακτήρα της υπερβολής. Κάθε απώλεια νέου ανθρώπου είναι τραγική και για την οικογένειά του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό. Η ενοχική σταυροφορία όμως που ακολούθησε ανέδειξε την ανωριμότητα της ελληνικής κοινωνίας σε κάθε ρατσιστικό φαινόμενο.  Το bullying είναι  παλιό όσο ο άνθρωπος. Δεν είναι παρά μια μορφή ρατσισμού που ανθίζει στα σχολεία από την αθωότητα της άγνοιας των διαφορών και καρπίζει με τη σαδιστική επιβολή του νόμου του ισχυρότερου και πέρα από τα πανεπιστημιακά έδρανα.  Όλοι τη βιώσαμε λίγο πολύ σε ρόλο θύματος ή θύτη αν και παλιά δεν την ονοματίζαμε έτσι. Ο κάθε διαφορετικός, όποιος ξεπερνούσε τις κοινωνικές νόρμες της κάθε εποχής ήταν πάντα το θύμα εκείνων που αρχικά από άγνοια κι έπειτα από καλά κρυμμένα συμπλέγματα μειονεξίας τρομοκρατούσαν ψυχολογικά ή σωματικά τον πιο αδύναμο. Από τους πειραματισμούς ένταξης με ευφάνταστο βασανισμό...

4 χρόνια από την Φουκουσίμα o εφιάλτης συνεχίζεται Η κατάσταση στην Ιαπωνία θυμίζει ελληνική τραγωδία. Οι γιαπωνέζοι σαν τον Οιδίποδα ήταν καλοπροαίρετοι. Όλα τα χρόνια μετά το τέλος του 2ου παγκόσμιου πολέμου πάσχιζαν να επουλώσουν με ειρηνόφιλες πρακτικές τις χαίνουσες μνήμες της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, να ξορκίσουν τις τύψεις τους για τη στυγνή κατοχή που είχαν επιβάλει στους λαούς της Ασίας και να αναπτυχθούν οικονομικά με εργατικότητα και ευσυνειδησία.   Η ύβρις ήταν ότι,   αν και τα πρώτα και μοναδικά μέχρι σήμερα θύματα της πυρηνικής βόμβας, όχι μόνο δεν ξόρκισαν τον πειρασμό, αλλά επένδυσαν πάνω του χτίζοντας 55   πυρηνικούς αντιδραστήρες για να θεμελιώσουν την οικονομική τους ανάπτυξη. Όλοι ορκιζόντουσαν στο όνομα της ιαπωνικής υπεροχής στον τομέα της ασφάλειας και της αντισεισμικής προστασίας. Και πραγματικά είναι οι καλύτεροι. Οι ουρανοξύστες στο Τόκυο άντεξαν χωρίς συνέπειες τα πρωτοφανή 9   Ρίχτερ του σεισμού. Ακόμη περισσ...