Ήταν ο Αριστείδης έλληνας;

Ήταν ο Αριστείδης έλληνας;

Σ’ ένα χωριό της τουριστικής κοσμοπολίτισσας Κρήτης το παράλογο φονικό. Για μια μαντινάδα στο γλέντι. Δεν ήταν γραφικός ή ποιητικός τούτος ο ματωμένος γάμος. Άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου. Μαυροντυμένοι άντρες, πολλοί νέοι, μιλούν ξεδιάντροπα στις κάμερες για το δικαίωμα στης αυτοδικία.
 «Οι δικοί του δε φταινε σε τίποτε, παραδέχονται μεγαλόψυχα, αλλά το κοπέλι πρέπει να πεθάνει. Τι δίκες και κουταμάρες! Τώρα κι αμέσως πρέπει να πεθάνει.»
Ορμούν να τον λυντσάρουν στην προσαγωγή, σίγουροι για τη λεβεντιά των πράξεων τους.
Όπως κι οι άλλοι στη Ν. Κίο που μαζεύτηκε ένα χωριό να κακοποιήσει σε διακαναλική σύνδεση ένα τσιγγάνο που τόλμησε να ψωνίσει απ’ την καθαγιασμένη πλατεία τους.
Όπως οι ευσεβείς χριστιανοί που πολεμούν για την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Φωνή λαού οργή Θεού λένε. Κι ο Χριστός με δημοψήφισμα σταυρώθηκε. Ο Πιλάτος δίκαια ξέπλυνε τα χέρια του από το κρίμα. Τον Βαραββά επέλεξε ο λαός, ο ίδιος λαός που υποδεχόταν το Χριστός μετά βαίων και κλάδων λίγες μέρες νωρίτερα.
Κι ο Αριστείδης με δημοψήφισμα εξοστρακίστηκε.
«Γιατί;» ρώτησε τον αγράμματο που τον παρακάλεσε τυφλός από άγνοια να γράψει στ’ όστρακο τ’ όνομά του. « Τι σου έκανε; Τον ξέρεις;»
«Βαρέθηκα ν’ ακούω να τον λένε όλοι δίκαιο» του αποκρίθηκε κι ο Αριστείδης ατάραχος έγραψε τ’ όνομά του στο όστρακο της καταδίκης.
 Όμως ήταν ο Αριστείδης έλληνας;

Δημοσιεύτηκε στήλη "Εξ αφορμής" της εφημερίδας Η ΑΥΓΗ  2-6-2000

Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου

Σχόλια

  1. Νικος Φαραζης Ήταν ο Αριστείδης άνθρωπος;; Σύμβολο τραγούδι της γενιάς του Πολυτεχνείου το “Πότε θα κάνει ξαστεριά”. Αναφέρεται σε μία απλή υπόθεση ζωοκλοπής απ` ότι έχω διαβάσει , όπου ο Ντελικανής περιμένει να φτάσει ο Φλεβάρης
    « να κάμω μάνες δίχως γιους,
    γυναίκες δίχως άντρες,

    να κάμω και μωρά παιδιά,
    να κλαιν’ δίχως μανάδες,

    να κλαιν’ τη νύχτα για νερό,
    και την αυγή για γάλα,

    και τ’ αποδιαφωτίσματα
    τη δόλια τους τη μάνα...»

    Ανατριχιάζεις μόνο που ακούς την ακραία απανθρωπιά που αποπνέει αυτό το τραγούδι. Μανάδες και παιδιά θεωρούνται ιερά ακόμη και στον πόλεμο και αν κάποιοι προβούν σε τέτοιες πράξεις προσπαθούν να δικαιολογηθούν. Όχι να το τραγουδούν και από πάνω περήφανα με στεντόρεια φωνή,
    Δείχνει πολύ ωραία πως τρώμε μετά από ένα σύνθημα "πότε θα κάνει ξαστεριά" ότι απάνθρωπο και εγκληματικό μας σερβίρει στίχος, κόμμα,.. ούτε που καταλαβαίνουμε. Όταν το συνειδητοποίησα, από τότε όταν το ακούω, μου έρχεται να ξεράσω. Ήταν ντροπή η αντιδικτατορική πάλη να συνδεθεί με αυτό το τραγούδι και μάλιστα από ανθρώπους που η μανούλα τους δεν τους γνώρισε από τα βασανιστήρια. Ώρες ώρες σας λυπάμαι εσάς που ασχολείστε "επαγγελματικά" με την ειρήνη. Έχετε τόση μα τόση δουλειά να κάνετε σε όλους μας ακόμη και στον εαυτό σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Maria Sotiropoulou Αγαπητέ κύριε Φαράζη
    Για μας, τους ανθρώπους της γενιάς του Πολυτεχνείου αυτό το τραγούδι έχει συνδεθεί με πολύ συγκεκριμένα βιώματα καθώς είμαστε μια γενιά που μεγάλωσε στη λογοκρισία και η φωνή του Ξυλούρη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή έντυσε τις ελπίδες μας. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιο τραγούδι ή κείμενο παίρνει εντελώς διαφορετικό νόημα από αυτό που είχε όταν γεννήθηκε. Όσο για τη δουλειά που όλοι ειρηνιστές ή μη χρειάζεται να κάνουμε στον εαυτό μας συμφωνώ απόλυτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νικος Φαραζης Φίλη Μαρία, να έρθουμε πιο κοντά. Συμφωνώ απόλυτα ότι τα τραγούδια παίρνουν εντελώς διαφορετικό νόημα από αυτό που είχαν όταν γεννήθηκαν. Η ευκολία όμως της υιοθέτησης τόσο βάρβαρων στίχων δείχνει πολλά. Πως μπορεί κάποιος να τραγουδάει ότι θα κάνει αυτά πάνω στις μάνες και τα παιδιά κάποιων που θεωρεί εχθρούς του, να το ευχαριστιέται και να θέλει να τον θεωρούμε και "ανθρωπιστή"; Καταλαβαίνω απόλυτα τον συναισθηματισμό σου όμως...
    Η Αριστερά το τραγουδάει γιατί ένα κομμάτι της μπορεί και μπορούσε να εφαρμόζει ακραία βία ακόμη και σε συντρόφους...
    Όταν μπορείς και το τραγουδάς και το κάνεις σήμα κατατεθέν του αγώνα σου, δείχνει πολύ καλά τα όρια αποδοχής της βίας είτε ενσυνείδητα είτε δογματικά. Είναι τυχαίο το φαινόμενο υιοθέτησης της ακραίας βίας από τα συστήματα που εγκαθίδρυσαν στους ανύπαρκτους σοσιαλισμούς οι αγωνιστές της "πανανθρώπινης λευτεριάς" στο όνομα της αγάπης για τον άνθρωπο!!! Ακραίας βίας ακόμη και πάνω στο πετσί των συντρόφων τους ; Μην μπούμε στις λεπτομέρειες, γνωστή η βία αυτή. Στην Ελλάδα έχουμε το μοναδικό φαινόμενο, χωρίς να έχουν την εξουσία, οι ιδεολογικές διαφορές των "αριστερών" με τους τροτσκιστές από το τέλος της δεκαετίας του 20 έως το 50 αρκετές φορές να λύνονται με τους σουγιάδες με θύματα τους τροτσκιστές. Φαντάσου να έπαιρναν και εξουσία. Από την άλλη οι σοσιαλιστές με ανθρώπινο πρόσωπο είχαν ταυτιστεί με τον βρικόλακα Τσαουσέσκου. Όλα αυτά βέβαια έχουν τις αιτίες τους αλλά έτσι είναι.
    Το πόσο εύκολα καταπίνει η αριστερά τη δική της βία και μάλιστα απέναντι στους συντρόφους της, έχει άμεση σχέση με το πόσο εύκολα την τραγουδάει. Και εγώ αριστερός είμαι και περήφανος για την αριστερή μου οικογένεια και τους συγγενείς μου που βασανίστηκαν και ευτυχώς λόγω ήττας κάποιοι από αυτούς δεν πήραν εξουσία ώστε να βρεθούν βασανιστές και να ντρέπομαι.
    Ειδικά το κίνημα ειρήνης δεν μπορεί να δέχεται τον από συνήθεια ή κεκτημένη ταχύτητα "πολιτισμό και τέχνη".
    Δεν είναι απλά το θέμα πως "γιορτάζουμε" εμείς. Τα παιδιά μας τι καταλαβαίνουν όταν τους εξηγούμε για το απαράδεκτο της βίας πάνω στα γυναικόπαιδα στην Παλαιστίνη ας πούμε και μετά κάθε λίγο και λιγάκι μας ακούν, και τα μαθαίνουμε να τραγουδούν και αυτά, να εξυμνούμε αυτή τη βία στις πορείες και στις ταβέρνες ; Αν αποβλακωθούν γλυτώνουν ή γίνονται αριστεροί τζιχαντιστές ή δογματικοί φαντάροι .
    Η ευκολία που τραγουδούν βάρβαρους στίχους οι άνθρωποι είναι ενδεικτική της δυνατότητας που έχουν στην εφαρμογής τους.
    Το μόνο που μένει πια να δούμε είναι να βγαίνουν στους δρόμους ζωόφιλοι τραγουδώντας και εξυμνώντας βασανισμούς ζώων γιατί έτσι μεγάλωσαν σε οικογένειες κυνηγών ...
    53 λεπτά · Τροποποιήθηκε · Δεν μου αρέσει · 1

    Μήτσος Ευαγγέλου Υπάρχει και η εκδοχή που αναφέρεται στις εξεγέρσεις τα χρόνια της Τουρκοκρατίας ,εξ ου και βιαιότητα των στίχων !
    34 λεπτά · Δεν μου αρέσει · 1

    Maria Sotiropoulou Αγαπητοί φίλοι. Σας ευχαριστώ για το γόνιμο διάλογο. Ζούμε σε δύσκολους καιρούς και η βία απλώνει παντού τα πλοκάμια της. Φυσικά Νίκο μου κι εγώ είμαι κατά της άκριτης βίας, αν θες δες το αλλά δε μπορώ να αρνηθώ σε κάθε άνθρωπο το δικαίωμα της αντίστασης . http://mariasot.blogspot.gr/2012/02/blog-post_15.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Δίβρη απέκτησε το καταπληκτικό Μουσείο Πετραλιά

Η ρουφήχτρα της Πλάκας

Η ιστορία του αντιπυρηνικού κινήματος και ο ειρηνιστής γιατρός Γρηγόρης Λαμπράκης