Κοιτούσες

Κοιτούσες 

Κοιτούσες
Το πρόσωπό σου στη φωτογραφία
Και δεν το γνώριζες

Άκουγες
Τη φωνή σου στο μεγάφωνο
Κι έμοιαζε ξένη

Τα χνάρια σου
Πάνω στην άμμο δεν ξεχώριζες

Βούλιαζες
Μέσα στη νύχτα
Και καρδιά σου ξένη

Βουβά τα μάτια
Σε καρτέραγαν ν’ αρχίσεις
Το πιο όμορφο παλιό τραγούδι σου

Μα συ, τον ουρανό κρατούσες
Σε ματωμένες ξώβεργες


 3-12-1981
Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Δίβρη απέκτησε το καταπληκτικό Μουσείο Πετραλιά

Η ρουφήχτρα της Πλάκας

Η εποχή της αγένειας